Πάω με το διχρονο κοριτσάκι μου να κάνουμε κούνια μπέλα,
2 έφηβες κοκόνες έχουν κάτσει και κουνιούνται, οι μπεμπέκες.
Πάμε στην τσουλήθρα,
3 μαντράχαλοι έχουν κάνει κατάληψη:
2 σκαρφάλωσαν στην οροφή
(και άντε να πείσεις το παιδί σου οτι οοοοχι δεν ανεβαίνουμε εκεί, είναι επικίνδυνο)
και ένας ανεβαίνει ανάποδα στην τσουλήθρα, πατώντας με τα βρωμοπάπουτσα του εκεί που θα ακουμπήσει σε λίγο τα χεράκια της η λουλουδένια μου.
Στο γύρω-γύρω δεν πλησιάζουμε, στροβιλίζεται με ταχύτητα φωτός.
Αχ και να λειτουργήσει η φυγόκετρος ν αρχίσουν ένα ένα τα γομάρια να εκσφενδονίζονται βζζζζν βζζζννν!
Αλλά αυτό που πραγματικά με βγάζει από τα ρούχα μου
είναι τα αλάνια που ανοίγουν το στόμα τους κι ανοίγει ο βόθρος, οχετός.
Τι κάνεις ρε μαλ-μπιπ, δε μας γα-μπιπ ρε παλιοκαρ-μπιπ κλπ κλπ κλπ
Θες να κάνει κούνια;
Οκ σκάσε και κουνήσου και τελείωνε να κάνουμε κι εμείς.
Θες να κάνεις επίδειξη του εμπλουτισμένου σου λεξιλογίου;
Οκ να πας στη μάνα σου να τα πεις να σου αστράψει ένα χαστούκι αχχχχ πολύ θα το φχαριστηθώ.
Αλλά όχι ρε φίλε στην παιδική χαρά
που ο μέσος όρος ηλικίας είναι 3-4 ετών
και είναι γεμάτος ο χώρος παπαγαλάκια έτοιμα να αντιγράψουν εσένα, τον μεγάλο να κάνουν αυτά που κάνεις, να πουν αυτά που λες
κι άντε να εξηγήσει μετά η κουρασμένη μάνα τι σημαίνει αυτή η λέξη
κι άντε να πείσει το παιδάκι της να μην την επαναλαμβάνει γιατί αυτές δεν είναι λέξεις για παιδάκια..
Κουράστηκα και μόνο που το σκέφτομαι!!
Κι αν αποφασίσεις να μη κάνεις κούνια, τσουλήθρα, αλλά να περπατήσεις χαλαρά κι ωραία με το μωρό σου
έχε το νου σου στο παιδί,
Αυτό δεν είναι παιδική χαρά μάνα μου, αγώνας για επιβίωση είναι.
Αχ βρε Ηρώδη, σε αδικήσαμε..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου