Αχ αυτό το πρωινό..

...είναι εξουθενωτικό!

Ξυπνάω χωρίς να το θέλω,
με φωνές
<<"μαμάααα τσιπνησαααα, παμε μέεσσαααα βάλεις χυμόοο">>

ή με κλάματα
<<"ουαααα ιχ ιχχ ουαα ουααα" = "΄πεινάω, πεινάω, έκανα και πιπί μου και πεινάωωωω">>

καλά, καμιά φορά ξυπνάω με τη φωνή του κυρ Γιώργου του μανάβη
<<"φρούυυτα, ντομάαατες μήλα πατάααατεςςς έχωωω">>

ή με το <<"γγκκκκκζζζζζζζ βββζζζζζζγκκκκκζζζζζζ">> = ο γείτονας κουρεύει το
γκαζόν

αλλά τέλος πάντων, ξυπνάω χωρίς να το θέλω!

Έχουμε και λέμε:

-να αλλάξω την πάνα της μεγάλης, να βγάλουμε πυτζάμες να βάλουμε ρούχα
-να φτιάξω το χυμό και το πρωινό της
-κάπου εδώ φτιάχνω κι έναν καφέ, αλλά...ξυπνάει η μικρή, οπότε
-να αλλάξω την πάνα στην μικρή
-να θηλάσω τη μικρή
-τελειώνω και κάνω ένα τοστακι

αλλά, η μεγάλη λερώνεται με μαρμελάδα, οπότε
-αλλάζω ρούχα στη μεγάλη
-κάθομαι να πιω καφέ, κρύος, χάλια, μια γουλιά και "ουααααα"
-να πάρω αγκαλιά τη μικρή, με το άλλο χέρι προσπαθώ να φάω το τοστ-λάστιχοπουδεν τρώγεταιγιατίκρύωσε

η μεγάλη θέλει "λίγο νεράκι",
αφήνω καφέ τοστ μωρό και πάω στην κουζίνα για νερό
με την ευκαιρία βγάζω τα πιάτα από το πλυντήριο, βάζω μέσα τα λερωμένα, πλένω στο χέρι και २ τάπερ
πάω το νερό στη μεγάλη, μαζεύω πιάτα ποτήρια από το πρωινό, ξεκινά το παιχνίδι

τουβλάκια εδώ, παζλ εκεί, βιβλία, μαρκαδόροι,
λόλα να ένα μωρό

"μαμά έλα να παίτσουμε"

αφήνω το μωρό στο πάρκο
στρώνω τα κρεβάτια
συμμαζεύω
αλλάζω πάνα στη μικρή

"μαμά έλα να παίτσουμε"

ξεκινώ το μαγείρεμα
μαζεύω τα ρούχα από το μπαλκόνι
ρίχνω και λίγο νερό στα λουλούδια-ο Θεός τα φυλάει και δεν ψοφάνε

"μαμά έλα να παίτσουμε, αμέσως!" διατάζει το δίχρονο

ο καφές μου που είναι;

βαθιά ανάσααααα ωμμμμμμ

βάζω στη μεγάλη να δει Ντόρα
βάζω τη μικρή στο ριλάξ, αυτό με τη δόνηση *
*(τι είν΄αυτό θα μου πεις..όταν γίνεις μάνα θα καταλάβεις,χα!)


και ψάχνω τον καφέ μου
και είναι ακόμα 09:15πμ ωωωω μάνα μου

Καλημέρα είπα, δεν είπα;