Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010

Παδική χαρά Νο2


Επανέρχομαι στο θέμα αυτό γιατί είδα κάτι ακόμα..καπνός!
Κι όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά,
ναι σου λέω, σύζυγος πυροσβέστη είμαι και ξέρω από καλές φωτιές.
Μόνο που αυτή τη φορά ο καπνός προέρχεται από μια καύτρα

τσιγάρου

στα χέρια νεαρού παιδίσκου που όλο μαγκιά ανάβει και ρουφάει και φυσικά στο ταρταν πετάει!
Τι είναι το ταρτάν;-μα όλο απορίες είσαι απόψε!
Είναι αυτό το μαλακό μπλιαχ υλικό που έχουν βάλει σε όλες τις παιδικές χαρές, 
για να μην λερώνει το βλαστάρι σου με χώμα τα τρεντυ αθλητικά παπούτσια του.

Το λοιπόν, διώχνεις τα γομάρια που έχουν στρογγυλοκαθίσει στις κούνιες
ναιαιαιι αυτές τις μικρούτσικες, με το σίδερο γύρω γύρω, αυτές που είναι για τα βρεφάκια,
και πάνε παραπέρα και τσουπ βγάζουν από την τσέπη πακετάκι-τσιγαράκι και μετά..καπνός!

Και καλά δε δίνεις σημασία στον καπνό, σε ανοιχτό χώρο βρισκόμαστε, δεν απαγορεύεται.
Ούτε και στο "τι παράδειγμα είναι για το παιδί μου", γιατί το παιδί σου έχει καλύτερο παράδειγμα εσένα που είσαι και φανατικός αντικαπνιστής.
ΑΛΛΑ, αλλά...τις γόπες;Που τις πας;
Ή καλύτερα, που τις πετάς;

Καταγής!

Στάχτη και μπούρμπερη το ταρταν, μασουλάει κι από καμιά το μωρό σου που περιφέρεται
κι ότι βρει το βάζει στο στόμα του σε ταχύτητα που θα ζήλευε και ο Φλας, 
κι εσύ κοιτάς αποσβωλωμένος κι αναρωτιέσαι ποια είναι η καλύτερη αντίδραση.

Θέλεις να κάνεις παρατήρηση, αλλά το ξανασκέφτεσαι.Και διστάζεις.Και παίρνεις το παιδί σου και φεύγεις.

Γιατί;


Μήπως πρέπει να πάψω να πηγαίνω στις κούνιες;Με χαλάει μου φαίνεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια: