Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010

Από το μικρό στο μεγάλο και τούμπαλιν.




Σήμερα θα αλλάξω γλάστρα σε ένα φυτό που μας έφεραν δώρο στην κλινική, όταν γεννήθηκε το δεύτερο κοριτσάκι μας.
Είναι ανθεκτικό το φυτό, θέλει λίγο νερό, λίγο φως, ελάχιστη φροντίδα
οτι πρέπει για μια μαμά με 2 κάτω των 2. Μωρά εννοώ.
Λοιπόν, το έβγαλα με προσοχή να μην το χαλάσω, πήρα μια μεγαλύτερη γλάστρα και το έβαλα μέσα.
Έφτιαξα λίγο το χώμα τριγύρω, έριξα νεράκι και στη θέση του. Πέταξα την παλιά γλάστρα και σκέφτομαι....................

...................αχ πόσο θα ήθελα να ήμουν φυτό ανθεκτικό κ να άλλαζα χώρο, να πηγαίναμε σε ένα μεγαλύτερο σπίτι, να απλωθούμε, να συνεχίσουμε εκεί τη ζωή.

Ήρθε η ώρα.

Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

Κάτι σέλωωωω....




"Κάτι σέλωωωω...."
"Τι;"
"εμμμμ κάτι σέλωωω"
"Τι θέλεις;"
"Ατο!"

Καθημερινός διάλογος με τη 2 ετών κόρη μου
Στέκεται μπροστά στο ψυγείο, στη ντουλάπα, στην πόρτα
και σκέφτεται σκέφτεται σκέφτεται
τι θέλει
και το ζητάει.

Γιατί ξέρει πως ο,τι θέλει θα το έχει.

Κι εγώ λοιπόν κάτι θέλω Αλλά δεν ξέρω τι.

Και σκέφτομαι, σκέφτομαι αλλά πάλι δεν ξέρω τι θέλω
και δε ξέρω ποιο είναι το πιο βασανιστικό,
που δεν ξέρω εγώ τι θέλω
ή που δεν ξέρουν οι άλλοι τι θέλω
και τελικά δεν έχω αυτό που θέλω
που όμως δεν ξέρω τι μπορεί να είναι.

Και γιατί το θέλω; Τόσο πολύ;
Που όταν δεν το έχω είμαι δυστυχισμένη και μίζερη.

Στο γυαλό



Δε μου λες,
εσύ
ναι εσύ που με βλέπεις,
τι καλό έκανες σήμερα;


Βοήθησες καμιά γριούλα να περάσει το δρόμο;
Χάρισες τα ρούχα σου στους φτωχούς;
Τηλεφώνησες στον ξάδελφό σου, που έχεις να δεις από το Πάσχα;
Είπες καλημέρα στο γείτονα;
Τίναξες τα χαλιά σου στα φρεσκοπλυμμένα της από κάτω;

Τι καλό έκανες σήμερα;

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Αχ αυτό το πρωινό..

...είναι εξουθενωτικό!

Ξυπνάω χωρίς να το θέλω,
με φωνές
<<"μαμάααα τσιπνησαααα, παμε μέεσσαααα βάλεις χυμόοο">>


ή με κλάματα
<<"ουαααα ιχ ιχχ ουαα ουααα" = "΄πεινάω, πεινάω, έκανα και πιπί μου και
πεινάωωωω">>

καλά, καμιά φορά ξυπνάω με τη φωνή του κυρ Γιώργου του μανάβη
<<"φρούυυτα, ντομάαατες μήλα πατάααατεςςς έχωωω">>

ή με το <<"γγκκκκκζζζζζζζ βββζζζζζζγκκκκκζζζζζζ">> = ο γείτονας κουρεύει το
γκαζόν

αλλά τέλος πάντων, ξυπνάω χωρίς να το θέλω!

Έχουμε και λέμε:

-να αλλάξω την πάνα της μεγάλης, να βγάλουμε πυτζάμες να βάλουμε ρούχα
-να φτιάξω το χυμό και το πρωινό της
-κάπου εδώ φτιάχνω κι έναν καφέ, αλλά...ξυπνάει η μικρή, οπότε
-να αλλάξω την πάνα στην μικρή
-να θηλάσω τη μικρή
-τελειώνω και κάνω ένα τοστακι

αλλά, η μεγάλη λερώνεται με μαρμελάδα, οπότε
-αλλάζω ρούχα στη μεγάλη
-κάθομαι να πιω καφέ, κρύος, χάλια, μια γουλιά και "ουααααα"
-να πάρω αγκαλιά τη μικρή, με το άλλο χέρι προσπαθώ να φάω το τοστ-λάστιχοπουδεν τρώγεταιγιατίκρύωσε

η μεγάλη θέλει "λίγο νεράκι",
αφήνω καφέ τοστ μωρό και πάω στην κουζίνα για νερό
με την ευκαιρία βγάζω τα πιάτα από το πλυντήριο, βάζω μέσα τα λερωμένα, πλένω στο χέρι και τάπερ
πάω το νερό στη μεγάλη, μαζεύω πιάτα ποτήρια από το πρωινό, ξεκινά το παιχνίδι

τουβλάκια εδώ, παζλ εκεί, βιβλία, μαρκαδόροι,
λόλα να ένα μωρό

"μαμά έλα να παίτσουμε"

αφήνω το μωρό στο πάρκο
στρώνω τα κρεβάτια
συμμαζεύω
αλλάζω πάνα στη μικρή

"μαμά έλα να παίτσουμε"

ξεκινώ το μαγείρεμα
μαζεύω τα ρούχα από το μπαλκόνι
ρίχνω και λίγο νερό στα λουλούδια-ο Θεός τα φυλάει και δεν ψοφάνε

"μαμά έλα να παίτσουμε, αμέσως!" διατάζει το δίχρονο

ο καφές μου που είναι;

βαθιά ανάσααααα ωμμμμμμ

βάζω στη μεγάλη να δει Ντόρα
βάζω τη μικρή στο ριλάξ, αυτό με τη δόνηση *
*(τι είν΄αυτό θα μου πεις..όταν γίνεις μάνα θα καταλάβεις,χα!)


και ψάχνω τον καφέ μου
και είναι ακόμα 09:15πμ ωωωω μάνα μου

Καλημέρα είπα, δεν είπα;

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

Τι;



Τι θέλεις;

Αφού σου είπα δεν μπορώ να έρθω, γιατί επιμένεις;

Τι λες;
Δεν μπορώ να σ΄ακούσω τώρα, είμαι αλλού.

Που πας;
Γιατι φεύγεις, είναι νωρίς, μείνε λίγο ακόμα.

Πως ήρθες;
Δε σε είδα στο δρόμο, μα πως δε σε είδα, όλο το πρωί στο παράθυρο στεκόμουν και κοιτούσα το δρόμο!

Πόσο θα μείνεις;

Α ναι είναι ωραία εδώ την Άνοιξη..ναι, ναι.

Τι;Τι είπες;
Δε σ΄ακούω.

Ναι θα μείνω εδώ.
Χωρίς εσένα.
Εδώ.
Εσύ;

Γιατί φωνάζεις;
Αφού σου είπα δεν μπορώ να σε δω, δε σε ακούω, μα γιατί επιμένεις;

Άντε, γεια.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Στο νερό

Θα ήθελες όλα να ήταν αλλιώς, το ξέρω!
Θα ήθελες να μη ξημέρωνε εκείνη η νύχτα, η δύσκολη.
Θα ήθελες να μπόραγες να αλλάξεις τη σειρά! Και την ώρα.
Θα ήθελες να ανοίξεις την πόρτα και να φύγεις. Να πας εκεί, αλλού.
Θα ήθελες να κλείσεις τα μάτια.

Μα δεν το μπορείς.-

Γι΄αυτό....σκάσε και κολύμπα!!




Αχ...να ξυπνήσω, να είναι όνειρο, Θεούλη μου κάνε με να ξυπνήσω!