Έντεκα
Λίγο πριν το Δώδεκα
Δεν καταλαβαίνω πως πέρασε τόσος καιρός!
Αυτό το παιδί μεγαλώνει στον αυτόματο, πραγματικα.
Δε τη θυμάμαι μωρό. Σα να ήταν πάντα έτσι.
Τη βλέπω και λιώνω. Λιώνω σου λέω, θέλω να τη φάω!
Ανεξάρτητη σαν την αδελφή της
και τσαούσα μα μια τσαούσα
δεν τις θέλει τις αγκαλιές, δε γέρνει στον ώμο μου να ξαποστάσει, δε θηλάζει με τις ώρες
δεν τις θέλει τις αγκαλιές, δε γέρνει στον ώμο μου να ξαποστάσει, δε θηλάζει με τις ώρες
έχει μια ηρεμία αυτό το μωρό, άλλο πράγμα
Μμμμμ λοιπόν...
11 μηνών
Συνεχίζεις να περπατάς μόνο όταν πιάνεσαι από κάπου, χέρι, καναπέ,αυτοκινητάκι
μόνη σου δε φεύγεις, στέκεσαι όμως όρθια, κάνεις μισό βηματάκι και χαμηλώνεις
Έφαγες αυγό, τον κρόκο μόνο και σου άρεσε.
Τα φασολάκια δε σου άρεσαν.
Νερό άρχισες και πίνεις μπόλικο με ποτήρι που έχει καλαμάκι.
Ξυπνάς τα ξημερώματα για γάλα αγκαλιές ξανακοιμάσαι ως τις 8-9
μετά κοιμάσαι 12-3 ένα ευλογημένο τριωρο και άλλη 1 ωρίτσα το απόγευμα. Μια χαρά.
Έχεις μαλλιά!!! Αχχαχαχαχα ναι έχεις μαλλιά και κάνουμε κοτσιδάκια!! Τέλειο; Τέλειο!
Μιμείσαι πολύ τη Σταυρούλα, έχει πολύ πλάκα.
Προσπαθείς να παίξεις με τον ίδιο τρόπο, να κάνεις τις ίδιες κινήσεις, να ανέβεις όπου ανεβαινει.
Α ναι ανεβαίνεις σκάλες, ή πάνω στο τραπέζι όταν βρεις πάτημα.
Χαμογελάς και γελάνε και τα μάτια σου!
Είσαι αδυνατούλα αν και τρως καλά, ε πως να μην είσαι, όλη μέρα τριγυρνάς.
Μιμείσαι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου