Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

μπλουμ

έλα να κάνουμε
μια μεγάλη πολύ μεγάλη αγκαλιά 
από αυτές που σκας που δεν μπορείς να πάρεις ανάσα
όπως όταν ήμασταν παιδιά και μας τσιμπούσαν με μανία τα μάγουλα
και μας πετούσαν στη θάλασσα χωρίς μπρατσάκια και νομίζαμε θα πνιγούμε
κι όταν βγαίναμε στην επιφάνεια όλοι γελουσαν ε γελούσαμε κι εμείς
και στην επόμενη βουτιά ξέραμε τι να κάνουμε και δε πνιγόμασταν
και δε χρειαζόμασταν άλλο τα μικρούτσικα μπρατσάκια μας
μια αγκαλιά σφιχτή για σενα φίλη μου από αυτές που ζουλάνε πατάνε
και πολλά ζουπηχτα ρουφηχτα φιλιά από αυτά που λες φτάνει όχι άλλο


τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή μας, όλα για κάποιο λόγο γίνονται
και τα καλά και τα άσχημα
κι ας μη μάθουμε ποτέ ποιος είναι αυτός ο λόγος

Δεν υπάρχουν σχόλια: