Ήρθε επιτέλους αυτή η μέρα!
29 Μάη 2011
στις 12 το πρωί
στον Άγιο Δημήτριο
Το προσκλητήριο ένα απλό κειμενάκι,
μέσα σε πουγκί με ποτ πουρι, να μοσχοβολάει ο τόπος!
Το φτιάξαμε μαζί με τη Σταυρούλα και το καταευχαριστηθήκαμε.
Οι μπομπονιέρες πεταλούδες σε στικ για τους μεγάλους, ανεμόμυλοι σούπερ για τους μικρούς.
Το γλυκό: μπισκοτολούκουμο. Γεύση από τα παλιά, τριαντάφυλλο και πτι μπερ.
Το χρώμα: ροζ ροζ ροζ με φούξια και λαχανί.
Ξυπνήσαμε το πρωί, πολύ πρωί, χαλαρά..ήπιαμε καφεδάκι και ξεκίνησαν οι ετοιμασίες.
Ντυθήκαμε, στολιστήκαμε, πήραμε τα καλάθια και τα πανέρια και πάμε στην εκκλησία.
Ο καιρός σύμμαχος.
Αν και η πρωινή συννεφιά μας λαχτάρησε. Ήλιος λαμπρός στη βάφτιση.
Όλοι ήταν εκεί. Βγήκαμε φωτογραφίες, υπογράψαμε, τακτοποιήσαμε τα πράγματα και.....
.......το όνομα αυτής Ραφαέλα - Σωτηρία!!!
Έκπληξη! Για πολλούς, άλλους θετική άλλους..σκέτη έκπληξη.
Η τελετή ήταν τόσο μαγική..ησυχία εντός του ναού, εμείς ήρεμοι και χαμογελαστοί, το μωρό να κοιτάει με ενδιαφέρον, η μεγάλη αδελφή παρακολουθούσε από κοντά..
Δεν έκλαψε, όχι. Ε λίγο κλαψούρισε στη δεύτερη βουτιά κι αυτό ήτανε.
Τη ντύσαμε παρέα με την κολλητή αυτοκόλλητη μου, τι χαρά!
Ο παππα Σάββας ήρεμος, με τα αστεία του, με το ενδιαφέρον του, για τη λαμπάδα, το μωρό, εμάς, τα πάντα.
Τελείωσε η βουτιά που αληθινά τη θυμάμαι λεπτό προς λεπτό, αλήθεια τα θυμάμαι όλα!
Και άρχισαν οι χαιρετούρες,
με το μικράκι να κοιμάται στην αγκαλιά μου,
ο κόσμος να περνάει
να μας γεμίζει δώρα κι ευχές
κι εμείς αληθινά χαρούμενοι, ευτυχισμένοι.
Ήταν μια όμορφη μέρα.
Ήμουν τόσο πολύ συγκινημένη..αυτό το μωράκι, το θαυματάκι, είναι εδώ μαζί μας...
Έβλεπα τη νονά, φίλη αγαπημένη, να χαμογελάει και να λάμπει και σκεφτόμουν "άξια η νονά μας"
Έβλεπα την κόρη μας τη μεγάλη, να στέκεται δίπλα ήσυχη, αθόρυβη να κοιτά με ενδιαφέρον, να συμμετέχει με τον τρόπο της και καμάρωνα.
Έβλεπα τον άντρα μου, σύντροφο της ζωής μου δίπλα μου να στέκει κι ένιωθα γεμάτη, χορτασμένη.
Ο Άγιος Ραφαήλ την έσωσε τη Ραφαέλα - Σωτηρία μας.......ραντεβού τον Σεπτέμβρη.
